Moja historia

Parte 1

Recepcjonistka ze szkoły językowej miała mieszankę zaskoczenia i radości. Nazywała się Justyna, a przed nią stał zagubiony cudzoziemiec, całkowicie zdezorientowany i niezdolny do porozumiewania się po polsku. Tym zagubionym byłem ja, oczywiście, i próbowałem znaleźć pracę w Zabrzu, mieście, w którym mieszkali moi synowie.

Jednemu z nich podobają się języki i kilka tygodni wcześniej przygotowałem najważniejsze słowa i kluczowe zwroty po polsku, żeby móc się komunikować. Ku mojej lekkiej desperacji, te słowa wychodzące z moich ust były dla niej bardzo zabawne: “Dien dobri. Jestem Hispanem i mam doswiatcenie jako naucicel hispanskiego dala opcokrajocuf.” Oczywiście powinienem też był sprawdzić, czy ta szkoła językowa oferuje lekcje hiszpańskiego.

Pewnie Justyna miała rację z tym zagubieniem.

Ale ja wiedziałem, że nic mnie nie powstrzyma. Wiedziałem, że moim przeznaczeniem jest mieszkać w Zabrzu blisko Iago i Teo. Więc to była tylko kolejna zabawna anegdota do zapisania w moim dzienniku.

Kilka miesięcy wcześniej podjąłem decyzję, by przeprowadzić się do Polski, zostawić przyjaciół, rodzinę, firmę rodzinną i bezpieczeństwo mojego miasta. Więc tam byłem ja, po trzydziestce, bez pracy, bez pieniędzy, bez języka polskiego, bez dziewczyny, mieszkający w vanie, ale z wielką chęcią i dwiema pięknymi motywacjami.

Tego dnia, nie wiedząc o tym, rozpoczął się najbardziej fascynujący etap mojego życia.

Ekskluzywne materiały dla społeczności IntereSanti

Odkrywaj hiszpański dzięki naszemu cotygodniowemu newsletterowi. Zyskaj dawkę praktycznej wiedzy oraz pierwszeństwo dostępu do naszych wydarzeń, projektów i niespodzianek